blu-ray rip @ 23.976 fps correctie (italic & subsync & submerge & taal) :...::: soundfusion :::...: subsync: AMNESIA_ https://subscene.com P2P Ondertiteling: Naomi Verheggen
Bezing mij, Muze, en vertel het verhaal via mij. HOMERUS, DE ODYSSEE
via mij
Kit?
Wakker worden, Kit.
Deze kant op.
Papa?
Alles is goed, liefje. Alles is goed.
Alles is goed. Alles is goed.
Alles is goed.
Ik snap dat ik m'n gedrag moet verbeteren.
Maar ik denk echt dat ik mijn woede nu onder controle heb.
Ik kan nu verder en ook het verleden achter me laten.
Ik bedoel, de therapie...
...al die tijd met u werken, daardoor ben ik gaan begrijpen...
...dat mijn gedrag moet veranderen.
Dus dank u wel. Serieus.
Dank u.
Twee keer geschorst, een arrestatie...
...en verdacht van brandstichting. - Dat heb ik niet gedaan.
Dat niet.
En een "F" voor gym. Hoe krijg je een "F" voor gym?
Ik ga nooit naar dat stomme gym.
Dat is dus het probleem. Luister... - Wie is zij in hemelsnaam?
Zoals ik al zei, ik ben Dr. Sinclair. - Ja, maar waarom bent u hier?
Eén therapeut is genoeg. - Ik ben geen therapeut.
Je zei dokter. - Doctor. 19e eeuwse literatuur.
Lieverd, ze vertegenwoordigt een school. - Meer een academie.
Met een directrice die meisjes zoals jij tot bijzondere prestaties aanzet.
Meisjes als ik krijgen medicijnen en worden steeds op het matje geroepen.
Dat is niet eerlijk. - Dat kan veranderen.
Het is een optie, Kit. We hebben er niet veel meer over.
Hoe heette dat meisje, dat ook op die school zat?
De schilderes? - Zij ook.
De school Blackwood lijkt heel legitiem te zijn.
Legitiem, ja. Bedankt, Dave. - Niet zo gemeen.
En noem hem... - Nee, ik noem hem Dave.
Dave. - Ik heb liever David.
Zoals ik zei, het is een optie. - Ik ben er tegen.
Je hebt het aan jezelf te danken. - Je gelooft me niet.
Je advocaat ook niet, en toch liet hij me betalen.
Jij bent m'n moeder. - Inderdaad, ja.
Je begint volgende week op Blackwood. - Serieus?
Dat zei ik ook. Die school is heel duur. Maar je bent het waard.
Waarom die onzin over opties dan? - Vrij veel onzin.
Het is stom.
Dat ging goed.
Weet je nog wanneer dat werd genomen?
We gingen een bergwandeling maken. Je was net zes geworden.
We dachten dat het te zwaar zou zijn, maar je was vastbesloten om te proberen.
Je begon eraan.
En je maakte het af. Want zo was je.
Je vader bewonderde je om vele dingen, maar het meest voor dat.
Om te wandelen?
Voor proberen.
Verdorie.
O, prachtig.
Kit?
Lieverd.
Kom.
Hallo?
O, prachtig.
Jezus.
Hoe oud zou die kroonluchter zijn?
Tienduizend jaar? Geen idee.
Het zal 207 jaar oud zijn.
Ware het niet dat het een slechte replica is.
Welkom op Blackwood. - Madame Durret.
Duret. En dit is Miss Orlonsky.
Waar zijn de andere leerlingen? - Die komen morgen.
Waarom ben ik hier vandaag? - Ik laat je je vertrek zien, Kathryn.
Het wordt helaas alleen maar donkerder. Het elektrische systeem is erg oud.
Het is lastig om een elektricien hierheen te laten komen.
Hoe ziet u dan? - Je ogen wennen eraan.
Blijft u vanavond bij ons? - Nee, wij moeten weer terug.
Kathryn.
Dat deel is verboden voor de leerlingen. Het is niet volkomen veilig.
Waar leidt het naartoe? - Alsjeblieft.
Hier slaap jij. Wij geloven dat schoonheid de geest verrijkt.
Het is zeker dramatisch.
Een jonge vrouw moet zich op haar gemak voelen tussen mooie spullen. Nietwaar?
Achteruit, dame. - Wel, juffrouw Duret.
Mag ik vragen waar het damestoilet is? - Natuurlijk. In de gang. Volg mij.
Gedraag je.
Ze is veranderd. - Hoe dan?
Ze is niet meer mijn kleine meisje. - Dat is ze ook niet meer. Ze is 17.
Nee, wat ik bedoel is...
Het is haar gemoedstoestand. Het is zo agressief.
Luister, Kit.
Als dingen hier ongewoon worden, bel ons dan, oké?
Het is hier al ongewoon. - Ja.
Dit zal je goed doen. - Ondanks m'n agressieve gemoed?
Kom hier.
Ik hou van je. Heel veel. Ik wil alleen wat het beste is voor jou.
Hallo?
Madame Duret?
Hallo?
Ja, veel beter.
Goed om te weten. - Avondeten.
Medicijnen.
Mag ik het zien?
Ja, dat is het spul.
Wat? - Laat zien.
Maak je een grapje?
Bedankt.
Dat ziet er niet slecht uit.
Wie is daar?
Hallo?
Daar ben je, Kathryn. - Ik dacht dat...
Ga in de rij staan.
Hallo, ik ben Ashley. - Kit.
Veronica. - Dat is een gedurfde look.
Ik heet jullie welkom op Blackwood. - Dit is het?
Zijn we maar met z'n vijven? - We laten alleen grote talenten toe.
Geloof me, ik ben geen talent. - Dat ben je wel, Sierra.
Ieder van jullie heeft een talent en dat ga ik vinden.
Welnu, om hier op Blackwood te gedijen, heb ik jullie volledige aandacht nodig.
Geen afleidingen. Miss Orlonsky neemt jullie telefoons in beslag.
Dat is niet eerlijk. - Wat?
Jullie mogen één keer iemand bellen, midden in het semester.
Eén keer bellen? - Weten onze ouders dat?
Belachelijk. - Ik wil m'n advocaat spreken.
Zo stom. - Stil.
Stom.
We hebben toch wel internet? - Ik vrees van niet.
Is dit een grap? - Het alternatief is de gevangenis.
Je hebt mensen pijn gedaan, eigendommen verwoest.
Het leven zuur gemaakt voor de mensen om je heen.
Brandstichting, diefstal, drugs, geweld en al het bovenstaande.
Je keuzes zijn de jouwe en de jouwe alleen...
...en de consequenties hebben jullie hier gebracht.
Dat zeggen ze ook als je naar de gevangenis gaat.
Kijk om je heen. Er zitten geen tralies voor de ramen.
En hoewel we nogal afgelegen zitten, is de volgende stad prima te bereiken.
Maar waarom zou je? Mijn regels lijken streng te zijn...
...maar voor een bijzonder leven moet je bijzonder presteren.
En vergis je niet. Jullie zijn allemaal heel bijzonder.
In jullie oude levens werden jullie uitgelachen, gestraft, verstoten.
Ze lachten jullie uit.
Als je mijn instructies opvolgt en mij toestaat om jullie te verbeteren...
...waarvan ik weet dat je ze kunt bereiken. Niemand zal ooit nog om je lachen.
Ben je een engerd of zoiets?
Nee, ik... - In kamers aan het staren?
Ik ben geen engerd of wat dan ook. - Jij bent haar, of niet?
Waar heb je het over?
Er is er altijd minstens één.
Iemand die denkt dat ik haar 's nachts niet met een kussen zal verstikken.
Totdat ik ze verstik met een kussen als ze slapen.
Breng dan meer dan een kussen. - Kunnen jullie elkaar elders vermoorden?
Sommigen van ons proberen deze plek in vrede te haten.
Kit.
Het avondeten is klaar.
Sorry.
Rekenen, kunst, literatuur, muziek. De vier pilaren van kennis.
Dat worden jullie kernvakken. - Moeten we die uniformen dragen?
Ik stel jullie voor aan de wiskundeleraar, Professor Farley.
Voor literatuur, sommigen kennen haar al, Dr. Sinclair.
En met het bewijs van een perfecte timing, jullie muziekleraar, Jules Duret.
Wacht. Duret? - Jules is mijn zoon.
Hij is net geslaagd aan de Royal Academy of Music in Londen.
Heel fijn dat jullie er zijn. - Madame heeft jullie zorgvuldig gekozen.
Waarvoor?
Voor grootheid. - Ik begrijp dat je piano speelt?
Ik verheug me om je te horen spelen. - Ik speel al lang niet meer.
Gewoonten zijn niet moeilijk te doorbreken.
Ik kan de fluit spelen. - Dat is geweldig.
Allemaal, alsjeblieft. Geniet ervan.
Juist, mijn verdovingspillen.
Altijd leuk om met je te kletsen.
Je eerste essay gaat over Proust's In Search of Lost Time.
Hoeveel tijd krijgen we ervoor? - Vijf dagen.
Vijf dagen? Dat boek is een baksteen.
De drie kleine biggetjes hebben ons geleerd dat het perfect is voor een stevige basis.
Waarom lezen we dat niet? - Waar moeten wij over schrijven?
De liefde.
Het verlangen ernaar. Het vinden.
Wat het betekent om het te verliezen. - Dus een liefdesverhaal?
In een zekere zin, ja.
Dat is elk verhaal. Maar goed, aan de slag.
Weet iemand hoe je roze maakt? - Stil. Meisjes, concentreren.
Wat is dit?
Dit is Blackwood. En dat is vuur. En jij bent...
...ergens daarbinnen, schreeuwend om hulp of zoiets.
En daar ben je trots op? - Ik denk dat het een kunstwerk is.
Weet je wat ik zie als ik dit bekijk?
Een jonge vrouw die doodsbang is dat ze geen talent heeft om hier te overleven.
Misschien heeft ze gelijk.
Het is niet vreselijk. - Betekent dat het goed is?
Verre van dat. Ga door.
Wiskunde. Alles in deze wereld kan met wiskunde worden verklaard.
Wat verklaart dat? - Geen idee.
Ik hoopte dat iemand van jullie dat wist. Zoals Galileo eeuwen geleden zei.
Het grote boek der natuur kan alleen gelezen worden door hen...
...die de taal begrijpen waarin het geschreven is.
En die taal is...
Wat is er mis met jou? - Wat gebeurt hier?
Ze stak mijn haar in brand. - Waarom sta je haar niet in brand?
Dames, alsjeblieft. - Ga van me af.
Ik geloof dat ze haar lesje geleerd heeft.
Oké. Stop. Alsjeblieft. Genoeg zo.
Het is even geleden. - Giovanni Pergolesi, Franz Schubert.
Mozart, Wilhelm Kestler.
Allemaal virtuoze componisten die voor hun 40e overleden.
We zoeken wat best bij jullie past. - Welk instrument?
Jij bent het instrument, Izzy. Jullie allemaal.
We moeten zoeken welke van deze apparaten, want dat is alles wat ze zijn...
...het beste artisticiteit laat zien.
Je gaat me helpen.
Ik zou hem neuken.
Kit. Kom binnen.
Geef me een momentje hiermee.
Waren zij je moeders leerlingen? - Ja, haar eregalerij.
Ze onderwijst al vele jaren. Londen, Parijs, Berlijn...
Was geen van die plaatsen interessant genoeg?
Ze wil dat ik met je ga werken. Buiten de lessen om.
Blijkbaar zag ze een muzikale kwaliteit in je schilderij.
Je kent technologie, toch?
Ik vind analoge opnamen warmer. - Je neemt dit toch niet op?
Wil je dat? - Nee, absoluut niet.
Dan zal ik niet.
Sorry.
Je houdt je in. - Het is gewoon...
Ik kan het niet. - Jawel.
Maar je denkt te veel na.
Waarom?
Mijn vader. Ik denk de laatste tijd aan hem.
Vroeger hadden we een klein piano. Hij kocht het voor mij toen ik klein was.
Waarom maakt je dat verdrietig?
Hij is gestorven.
Het is lang geleden gebeurd. Ik was pas negen.
Hij kwam terug van een zakenreis en het was slecht weer.
Hij had de volgende vlucht moeten nemen.
Ze zijn nooit ver weg.
Een deel van hen blijft na hun dood bestaan.
Geloof je dat echt? - Dit is geen makkelijk proces.
Tevens is dit niet bepaald een vrolijke plek.
Maar als je me vertrouwt, als je dit een kans geeft, het probeert...
...dan zul je versteld staan van waar je toe in staat bent.
De tederheid is verdwenen, verdwenen.
Vrees alles wat ik heb gezegd, lief.
Verdeel je zintuigen, want alleen jij bent de maker van het licht.
Kastelen en kastelen en kastelen van zijde.
De tederheid is verdwenen.
Het is prachtig, Ashley.
Er zitten sporen in van de romantiek, van Keats, Byron.
Maar nee, de toon en het metrum zijn totaal anders. De ongerijmdheid.
Van wie heb je het gekopieerd? - Het is van mij.
Het kwam gewoon bij me op.
Uitstekend. Heel goed.
Je bent op weg om de prinses van wiskunde te worden, Izzy.
Sierra?
Uitstekend werk, Sierra.
Luister ernaar.
Hoor het.
De wind. De kreek. Het is een symfonie.
Hoor je het?
Ik denk van wel.
Hoe verheugd ik ben te midden van het bos, de bomen en de rotsen te lopen.
Want het bos, de bomen en de rotsen geven de mensheid de benodigde resonantie.
Dat zei Beethoven.
Doe je ogen dicht.
Helemaal.
Luister goed.
Kit?
Papa?
Ik kan je niet horen. - Ik ben hier.
Open je ogen. - Papa?
Gaat het?
We waren bij de kreek. - Ja, bijna drie uur lang.
Heb je mij hierheen gebracht? - Jij hebt mij hierheen gebracht.
Juist.
Natuurlijk.
Etens tijd. Kom mee. Dat was genoeg voor vandaag.
Allez.
Mijn excuses. Kathryn en ik waren bij de kreek.
Wat doen, precies?
We...
...luisterden.
Mag ik naar mijn kamer?
Ik heb geen honger. Ik moet teruggaan naar mijn werk.
Natuurlijk, liefje. Werk gaat voor. Miss Orlonsky brengt je wel.
Luisteren naar wat, Kit?
Het was als...
...bomen, wind, natuurdingen.
Volgens mij is die toch goed.
Ben je een soort genie of zoiets? - Ik heb nauwelijks wiskunde gestudeerd.
Ik kan het niet uitleggen, niets ervan. Maar ik vind het leuk.
Ergens goed in zijn.
Niet gezien worden als de beschadigde. Het bevalt me.
Jij niet?
Ga weg. - Ashley? Ashley?
Laat ons binnen. - Ashley.
Ashley?
Word wakker. Het is maar een droom. Ashley, wakker worden.
Wat was dat? - Wat?
Wat zag je?
Hé, Ashley?
Wij zijn het maar. - Is hij weg? Hij deed haar pijn.
Over wie heb je het? - Elizabeth.
Elizabeth? - De vrouw die me de woorden brengt.
Wat is haar probleem?
Wat doe je? - Hou je mond.
Hou jij je mond. - Er is daar iemand.
Orlonsky? - Nee.
Ik weet het niet. - Hij is het.
De man die Elizabeth aanviel.
De man uit m'n droom. - Wie is Elizabeth?
Ik ga naar bed.
Veronica, doe het niet. - Ga van me af.
Veronica, doe het niet.
Raak me nog één keer aan en ik wurg je.
Pyjamafeestje?
Waarom zijn wij gekozen?
Waarvoor?
Om hier te komen.
Omdat we onbeschaafd zijn. - Zo zijn heel veel meisjes.
Misschien hebben zij zich niet aangemeld.
Ik heb me niet voor Blackwood aangemeld. - Heb je je aangemeld?
Nee, ik heb het niet gedaan. - Ze hebben me gevonden.
Dr. Sinclair daagde op het kantoor van m'n therapeut.
Na de beschuldiging van brandstichting. - Beschuldigd?
Hoe zag hij eruit? - De man uit je droom?
Eng. - Ga gewoon slapen. Allemaal.
Moeten we het Madame Duret vertellen? - Wat?
Dat Ashley een nachtmerrie had? - Kit zag iets in de gang.
Ik weet niet wat ik zag. - Het was dat manwijf Orlonsky.
Waarom deed je niet open? - Orlonsky had haar bijna te grazen.
Dat was Orlonsky niet. Ik heb zoiets eerder gezien.
Een enge vent? - Nee, hij was niet eng.
Het was m'n vader.
Hoewel acht therapeuten me iets anders willen laten geloven.
Hij kwam naar mij toe.
Het was dezelfde nacht dat hij zijn ongeluk kreeg.
Ik denk dat hij wilde...
Ik weet het niet.
Had ik maar iets kunnen zeggen.
Zoals wat?
Vaarwel. - Het was een droom.
Geesten zijn niet echt, zelfs als je dat wilt.
Iemand is ongevoelig. - Ze vertelt de waarheid.
Hoe weet je dat? - Omdat ik ook dingen zie.
Zoals? - Dingen.
Dingen die je niet kunt verklaren. - Ik vast wel.
Sinds wanneer? - Altijd al.
Het is meer dat ik ze... - Voel?
Ik heb nooit geweten wat het was.
Het gevoel dat er altijd iets om me heen was.
Me volgde.
Toen ik het eindelijk vertelde...
Zeiden ze dat je vrienden nodig had. Of medicijnen.
Of dat je opgesloten moest worden.
Fijn, die gave van ons.
Madame Duret? - Ah, Sierra.
Ik keek net naar je laatste werk.
Persoonlijk hou ik meer van je naturalistische stijl.
Maar wie ben ik om inspiratie tegen te spreken?
We willen u iets vragen. - Volgens Jules ga jij enorm vooruit.
Er was iets in de gang. Gisteravond. Misschien zelfs in Ashley's kamer.
En je zag dit iets? - Ja, dat klopt.
Het verbaast me dat het zo lang duurde. Slik je nog steeds je medicijnen?
Met zulke krachtige chemicaliën kan je nachtmerries hebben.
We zagen het allemaal. - Ik heb niets gezien.
Kijk me aan, jullie allemaal.
De staat heeft die voorgeschreven, niet ik. - Ze helpen soms.
Ze beteugelen je creativiteit. Jullie hebben geen medicijnen nodig.
Laat je verdorie niets wijsmaken.
Voor sommige mensen zouden alle grootheden gek zijn.
De wereld zou nog plat zijn. En krachtige vrouwen zoals wij...
...zouden op de brandstapel branden.
Nogal dramatisch, nietwaar? Vanaf nu geen pillen meer.
Kan je dat doen? - Dat heb ik net gedaan.
Mits jullie allemaal beloven om nog beter je best te doen.
Mooi.
Doe verder.
Dat was prachtig.
Hoe ken je die muziek?
Geen idee. Het is alsof ik het eerder heb gehoord.
Alsof ik het me herinnerde. - Ken je de muziek van William Kestler?
Ja.
Ik snap het niet. Toen ik nog les had, was ik bijlange niet zo goed.
Het is niet mijn verdienste. - Natuurlijk wel.
Je zat op de Royal Academy of, wat het ook was.
Je bent geniaal. - Ik ben bekwaam en gedisciplineerd.
Maar zoals m'n moeder graag zegt, ik ben absoluut geen genie.
Misschien heeft ze ongelijk.
Luister... - Hou je mond, Jules.
Je speelt hier een belangrijke rol. We zijn gidsen, geen leraren.
Zij hebben een pad gevonden. Wij moet ze daar op houden. Koste wat kost.
Je etiquette is er duidelijk niet op vooruitgegaan, Veronica.
Is Sierra ziek?
Ze zit al dagen op haar kamer. - Ze schildert.
Wanneer heeft ze voor het laatst gegeten? - Ik moet ook terug naar m'n kamer.
Ik geloof dat deze van jou is? - Ja.
Mag ik in de gang bellen? - De oplader.
Mam. - Lieverd, hallo. Het is Kit, Dave.
Hoor je me? - Ja.
Ik hoor je prima, mam.
Sorry voor de herrie. Hoe gaat het met je?
Perfect. - Echt?
Ja.
Dat is de waarheid. - Gaat het, liefje?
David heeft z'n mond vol.
Ik wou dat we elkaar vaker spraken. - Ik ook.
Heb je daar vriendinnen? - Niet echt. Fijn dat je het vraagt.
Waarom? Je misdraagt je toch niet? - Nee.
Maar je klinkt niet als jezelf. Kit...
Kun je me horen? Lieverd, gaat alles goed?
Ja, ik mis je gewoon. - Wij missen je ook.
Is er iets mis? Je klinkt raar. - Nee, alles is goed.
Als er iets is, laat het weten, dan komen we je halen.
Ja. - Ja?
Mam, ik moet nu naar de les. Ik hou van je.
Mag ik gaan?
Kit?
Het is het laatste gedicht dat ik schreef.
Dit is afschuwelijk.
Sorry. - Ze komt niet meer.
Waar heb je het over? - Ze komt me niet meer bezoeken.
Er is iemand nieuw. Die het overneemt. - Wat?
De mannen in mijn hoofd...
...zijn zo kwaad. - Luister.
Luister. Het komt goed.
We gaan hier dood.
Sierra?
Ik heb zo'n dorst.
Sierra. Wie is T...
SCHILDERKUNST
AMERIKAANSE SCHILDERS
Wie is daar?
Boe.
Wat doe je hier? - Misschien de boel in brand te steken.
Dat is meer jouw ding, is het niet? - Kijk hiernaar.
Serieus. Kijk.
Wat doen Sierra's Schilderijen in dat boek? - Ze zijn van Thomas Cole.
Fantastisch. Wie was hij? - Een schilder.
Hij stierf in 1800. Hij was pas 46. - Zo...
Madame Duret heeft hetzelfde landschap, alleen vanuit een andere hoek.
En Sierra ondertekent ook haar werk met T.C.
Ashley zei dat haar woorden afkomstig waren van iemand die Elizabeth heette, toch?
Hoe beschreef Dr. Sinclair haar gedicht in de klas?
Ze zei dat het ongerijmd was.
Voor haar dood op haar 27e werd Elizabeth Webb werk gezien...
...als de brug tussen de romantiek en het transcendentalisme...
...met echo's van Blake, Byron en Keats.
Webbs ongerijmde strofen en ongewone preoccupatie met kastelen...
...waren waarschijnlijk de redenen dat haar tijdgenoten meer aandacht kregen.
En ik componeer werk van Wilhelm Kestler, in hemelsnaam.
Ik had het mis.
Jullie zijn niet allemaal gek.
Alleen jij. - Veronica, wacht.
Wacht.
Veronica?
Hallo.
Veronica?
Het was niet gemakkelijk.
Help.
Jij zag ze. Je hebt ze gezien, toch?
Niet hier.
Ik maakte me nooit zorgen over hen.
Ik zag dingen.
Ja, vreemde dingen, maar ik weigerde er belang aan te hechten.
Ik had echte problemen die ertoe deden.
Op mijn 13e ging ik naar de dierentuin...
...om de giraffen te zien met m'n vrienden...
Giraffen zijn geweldig.
Toen ik thuiskwam, gilde m'n moeder. Mijn stiefvader sloeg haar verrot.
Laat de sympathie niet komen. Het gebeurde de hele tijd.
Maar deze keer...
...pakte ik een mes, gewoon een klein, bot keukenmes.
Ik stak hem in z'n borst.
Ging hij dood?
Hij heeft haar nooit meer aangeraakt.
M'n moeder dacht dat de pakken slaag vanzelf wel op zouden houden.
Slechte dingen houden nooit vanzelf op.
Ik weet waar ik moet beginnen.
Ik ga niet eerst.
Beginnersgeluk.
Wat is dit?
We gaan naar beneden.
Hoe groot is deze plaats?
Allemachtig.
Laten we gaan.
LAAT HET OPHOUDEN
Verdomme.
Beginnersgeluk.
WINTERMERE-SCHOOL
GRAVENHALE-ACADEMIE
DOODSOORZAAK: ZELFMOORD
Verdomme. Verstop je.
Zo jammer. We hadden zulke hoge verwachtingen voor je.
Ik stel wel vaker teleur. Dat is mijn ding.
Ben je alleen op je nachtelijke onderzoeksmissie?
Ik haat mensen. Dat weet u.
Ik haat u.
Ik ben geduldig geweest...
...om iets waardevols te maken uit iets waardeloos.
Misschien had ik meer moeten doen.
Of misschien kun je voor sommige mensen simpelweg niets meer doen.
In plaats van meewerken of waarderen wat hier in Blackwood werd aangeboden.
Jij hebt er je missie van gemaakt om elke aangereikte kans te verspelen.
Dus nu, lieve meid...
...geef ik jou aan hen.
Sierra, wakker worden, we moeten hier weg.
Ashley, laat me binnen. We moeten gaan.
Mijn kind.
U beloofde dat ik m'n kind zou zien. - Wees geduldig.
De verbintenis wordt sterker. - Ze lijkt nogal wakker.
Dat maakt niet uit.
Wees niet bang, schat. Iedereen is hier voor jou.
Wees gewoon een vaartuig voor de muziek.
Speel nu mijn muziek.
Niet iedereen is een ware kunstenaar. Negeer hem.
De deur. Ik ben nog nooit zo ver gekomen.
Je doet het zo goed, schat.
Papa.
Nu is het mijn beurt.
Word wakker, Kit.
Waarom ben ik hier?
Wat gebeurt er met me?
Alles is goed. - Nee.
Alles is goed. - Wat doen jullie met mij?
Je kwam oefenen. Kalm. - Nee.
Waar is Veronica? - Geen idee.
Hou op met liegen. - Ik lieg niet.
Ik weet alleen dat m'n moeder niet tevreden over haar is.
Neem je dit op? - Je komt altijd veilig op je kamer.
Maar nu hebben we de muziek. Voor de toekomst.
Nee, ik vertrouwde je. - Je geeft de wereld iets heel moois.
Denk aan de muziek. Mozart en Schubert stierven zo jong.
William Kestler was 33 toen hij stierf. Kun je je voorstellen?
Denk aan de grote kunstenaar, de geniale geesten.
Hij had nog zo veel te geven. Alsjeblieft.
Ze hadden hun tijd. Ze pakken die van mij niet af.
Haal iedereen naar beneden. Nu.
Waarom heb je ons wakker gemaakt? - Waar is iedereen?
Waar is Veronica? - Veronica is niet langer bij ons.
Je bent een leugenaar. Jullie zijn allemaal leugenaars.
Ze moet de waarheid weten. - Ze zal 't niet begrijpen.
Ik begrijp het heel goed. Ik was op zolder. Ik zag al je bestanden.
Ik weet wat er gebeurde met die andere bijzondere meisjes.
Je hebt ze gebruikt, net zoals je ons gebruikt.
Wees dankbaar voor het voorrecht. - Dankbaar?
Ik ben dankbaar. - Om bezeten te zijn?
Om piano te leren spelen is een voorrecht? - Snap je het dan niet?
Je hebt niets geleerd. Je kunt helemaal niet spelen.
Jullie zijn hun instrumenten. We hebben allemaal onze gaven.
Zo kan ik communiceren met gene zijde.
Jouw gave. De gave die jullie allemaal hebben...
...is dat jullie vaartuigen zijn. - Vaartuigen waarvoor?
Madame Duret helpt deze mensen om via jullie te communiceren.
Om hun werk af te maken. - Je kon niet eens een toonladder spelen.
Nu componeer je concerto's.
Sierra kon haar nagels niet lakken. Nu zal haar werk in galeries hangen.
Ashley's gedichten horen bij de allerbeste.
Izzy heeft bijna één van de ongrijpbaarste wiskundige formules opgelost.
En als ze dat eenmaal doet, wat dan? Loop hij met de eer vandoor?
Mijn liefste, kunstenaars zijn sinds het begin der tijden hiernaar op zoek geweest.
De ultieme bron van inspiratie. De muze.
Mensen zijn compleet doorgedraaid en hebben zelfmoord gepleegd...
...zodra de muze verdween.
Ja, en je hangt hun schilderijen met trots in je lobby.
Of misschien verkoop je ze wel. - Dit draait niet om trots of geld, kind.
Maar om het geniale teruggeven aan de wereld dat de dood gestolen heeft.
En ik heb jullie gekozen, weggehaald uit de obscuriteit.
Gered van jullie ellendige leventjes en de muze in jullie handen gelegd.
Haal het er dan uit. Nu.
Als de deur naar gene zijde openstaat, raken we soms de controle kwijt.
Maar we zijn hier om je te helpen. - Jullie zijn gestoord.
Blijf bij me weg. Jullie allemaal. - Zou je je vader niet weer willen zien?
Blijf. Laat ons het werk voltooien.
Je verbintenis met hem blijft dan intact.
Vertrek en hij verdwijnt. Deze keer voor altijd.
Kit. - Laat haar. Ze komt niet ver.
Wacht op mij. Wacht even, alsjeblieft.
Luister alsjeblieft even naar me.
Blijf van me af. Laat me met rust. Raak me niet aan.
Doe me geen pijn.
Ashley. - Alsjeblieft.
Nee, blijf van me af.
Alsjeblieft, niet doen. Niet doen.
Ashley?
Niet meer. Ik laat het niet toe. - Ik ben het.
Hou alsjeblieft op. Dit moet ophouden. - We moeten hier weg.
We kunnen dit zelf regelen.
Er moet een ambulance komen. Waar heb je het over?
Ik ben zo terug, Ashley.
Wacht. - Hou alsjeblieft op.
Wacht, Kit.
Voor het kantoor. - Bedankt.
Ashley? Nee. Nee.
Ashley? - Kit, wacht.
Je belt om hulp. Vooruit.
Ga. Schiet op.
Oké.
Doe het alsjeblieft.
Kom op. Kom op.
Goed.
Sierra, wakker worden. We moeten gaan.
Sierra.
Nee.
Izzy. Izzy.
Laat me binnen, maak open. Ik ben het.
We moeten gaan. Ze hebben haar vermoord.
Sierra is dood. En Ashley. We moeten gaan.
Ik denk dat ik het heb.
Het antwoord is drie, oké?
Wegwezen. Ik zoek Veronica. Kom mee.
Het wordt geregeld. - We zijn in gevaar.
Spreek me niet tegen. - Het loopt uit de hand.
Het is deze keer te ver gegaan. Het zou verder kunnen gaan.
De verbinding is nooit zo sterk geweest. - Dat weet ik, maar...
Ons doel kent een prijs. Ik heb alles onder controle.
Laten we niet doen alsof we hier plotseling niet aan gewend zijn.
Voor deze onbenullen om genialiteit te kennen of zelfs te bezitten...
...was de opoffering van hun triestig leventje waard. Ze zijn geen vaartuigen.
Ze zijn donoren. - De politie komt eraan.
Wat heb je gedaan?
Al het werk dat ik heb gedaan. Hoe kon je?
En jij? Hoe kon je me zo verraden? Mijn eigen zoon?
Blijf waar je bent.
Ik praat wel met de politie. Breng haar weg.
Jules. - Laat los.
Nee, Jules.
Wat ben jij een triestig geval geworden.
Zo zwak. Net als je vader.
Hij was tenminste zo slim om jou te verlaten.
Stom, dom meisje.
Je hoeft dit niet te doen. - Ondankbaar kind.
Jij bent niet de enige die iemand mist. - Wacht, alsjeblieft.
Help, laat me eruit. Alsjeblieft.
Veronica?
Veronica, ik ben het. Het is Kit.
Wat hebben ze met je gedaan?
Kit?
Vecht ertegen. Dat is je gave. Je moet vechten.
Je weet dat dit niet goed is.
Kom op, doe het. Je moet vechten, Veronica.
Vecht, vecht.
Veronica. Veronica, we moeten opschieten.
Laat ons eruit. Alsjeblieft.
Alsjeblieft, laat ons eruit.
Kit, ben jij dat? Ik heb je hulp nodig.
Er zijn te veel getallen.
Geef ze elk 1000. Meer indien nodig. - En als ze willen binnenkomen...
Nee.
Izzy, kom. We moeten gaan. Kom mee. - Ik hoor hier.
Kijk me aan. Je hoort hier niet. - Het is zo mooi.
Je hoort hier niet. Kom.
Kom, het gebouw stort in elkaar. We moeten nu gaan.
Izzy. - Kit. Kom op.
Nee.
Kit. - Gaat het? Jules, gaat het?
Kom mee. Deze kant op. Kom op.
Kom op. We gaan.
Kom mee.
Opschieten.
Wat in godsnaam? - Wat gebeurt er?
We moeten een andere uitweg vinden. - Dit is gek.
Papa?
Deze kant op.
Stop. Papa.
Kom op, jongens. - Kit?
Kom, opschieten.
Schiet op, ik kom er zo aan. Vooruit.
Daar is geen tijd voor. - We moeten zoveel mogelijk redden.
Luister Simone, het is voorbij.
Ik heb de controle.
Nee, die kant op. Ik zie hem. Hij gaat daarheen.
Anton. Anton. Anton.
Vooruit. - Hij is daar.
Waar is hij? - Kom, wat doe je?
Veronica, ga naar buiten.
Ze zijn nog binnen.
Stop de auto, Dave. Stop de auto.
Mijn god.
Kijk me aan, Jules. We moeten hier weg.
Pas op.
Papa.
Kit, schat, je moet opstaan.
Ik ben zo moe. - Dat weet ik.
Het is gewoon te moeilijk.
Het is.
Maar je moet het proberen.
Je bent ermee begonnen...
...en je hebt het afgemaakt.
Als je me vertrouwt, als je dit een kans geeft...
...als je het probeert... - Lieverd.
Let op haar hoofd.
Je bent voorbestemd tot grootsheid.
Je bent begonnen aan een betekenisvolle reis.
Het is aan jou of je die voltooit.
Bent u familie? - Haar moeder.
Ginny. Ik volg jullie. - Goed. O, liefje.
Laten we gaan.
Ik ben verdwaald, pa. - Dat weet ik.
Dat zijn we allemaal.
Ik ga dood, nietwaar?
Ja.
Ik heb je zo gemist.
Ik heb je ook gemist, Kit. - Ik wil bij je blijven.
Je hebt nog zoveel te doen.
Dit is het begin.
Je zult een manier vinden.
Ik moet nu gaan.
Zie ik je ooit nog?
Ik hou zoveel van je. - Ik hou ook van jou, pap.
Vaarwel.
Ik heb een pols. Haar hart klopt weer.
Ik hou van je, lieverd.
Ik hou zoveel van je. Het is goed.
P2P Ondertiteling: Naomi Verheggen
blu-ray rip @ 23.976 fps correctie (italic & subsync & submerge & taal) :...::: soundfusion :::...: subsync: AMNESIA_ https://subscene.com P2P Ondertiteling: Naomi Verheggen